تبليغاتX
شنبه بیست و پنجم فروردین 1386
Mycology Teaching Slides
 

 

 

نوشته شده توسط داود رجبیان در 23:24 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
عکس ها
Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal pathogen of Sporotrichosis in humans. GMS stain, LM X252.

Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal

 pathogen of Sporotrichosis in humans. GMS stain,

 LM X252.


Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal pathogen of Sporotrichosis in humans. GMS stain, LM X252.
Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal pathogen of

Sporotrichosis in humans. GMS stain,

LM X252

Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal pathogen of Sporotrichosis in humans. PAS stain, LM X252.
Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal pathogen of

 Sporotrichosis in humans. PAS stain,

 LM X252.

Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal pathogen of Sporotrichosis in humans. PAS stain, LM X160.
Sporothrix schenckii, the ascomycete fungal pathogen of

 Sporotrichosis in humans. PAS stain,

 LM X160.

 

نوشته شده توسط داود رجبیان در 15:27 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
عمومی

Pleospora herbarum. This photograph shows asci of Pleospora herbarum in a

 slide preparation mounted in erythrosin in ammonia, and viewed with

 differential interference contrast microscopy. Each ascus contains

 eight brown spores, and each spore is multicellular, with transverse

 and longitudinal cell walls, but with one main central dividing

 wall. The remaining protoplasm in the ascus has stained

 pink in the erythrosin. Note how thick the ascus walls

 are: these asci have two functional wall layers.

Note also the thin ascus apex so characteristic of the

Pleosporales and other ascomycetes with two-layered asci. 1990.

 
 
 
نوشته شده توسط داود رجبیان در 15:16 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
پنی سیلیوم
پنی سیلیوم
 
نوشته شده توسط داود رجبیان در 15:12 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
ساپروفیتهای شایع

 در شکل زیر یک آکرومونیوم را مشاهده می فرمایید

 

در شکلهای زیر به ترتیب یک آسپرژیلوس و یک آسپرژیلوزیس چشمی را

مشاهده می فرمایید

 

 

 

در شکل زیر یک اسکوپولاریوپسیس را مشاهده می فرمایید

 

 

در شکل زیر یک فوزاریوم را مشاهده می فرمایید

 

در شکل زیر یک پنی سلیوم را با میکروسکوپ الکترونی

و میکروسکوپ نوری مشاهده می فرمایید

 

 

 

نوشته شده توسط داود رجبیان در 15:10 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
تولید مثل در قارچها

اطلاعات اولیه

قارچها به طریق غیرجنسی و جنسی تکثیر می‌یابند. زادآوری غیرجنسی در قارچها رایج‌تر بوده در صورتی که تولید مثل جنسی ممکن است فقط یکبار در سال اتفاق بیافتد. در تولید مثل غیرجنسی تلفیق هسته‌ها صورت نگرفته و نو‌ترکیبی بوجود نمی‌آید. فرزندان خیلی شبیه به سلول مادری می‌باشند. در صورتی که تولید مثل جنسی تلفیق گامتها الزامی بوده ترکیب گامتها صورت می‌گیرد و با تلفیق هسته‌ها نوترکیبی ژنتیکی صورت می‌گیرد. بنابراین نتایج از نظر ژنتیکی از والدین خود متفاوتند.



تصویر

تولید مثل غیر جنسی

قطعه قطعه شدن

در اثر قطعه قطعه شدن ریسه ، قطعات هیف یا ریسه در شرایط مطلوب رشد کرده و نسل جدیدی را بوجود می‌آورند. این روش در طبیعت بسیار رخ می‌دهد. همچنین برای تکثیر قارچها در آزمایشگاه از این روش استفاده می‌شود.

جوانه زدن

روش جوانه زدن در مخمرها بسیار رایج است. هنگام جوانه زدن ، یک برآمدگی در یاخته مادر ، بر اثر کشیده شدن دیواره یاخته‌ای ، بوجود می‌آید. هسته به دو نیم تقسیم شده و یک نیمه آن وارد جوانه می‌گردد. جوانه یا یاخته دختر بوجود آمده سپس از یاخته مادر جدا می‌شود. در بعضی موارد ، جوانه از یاخته مادر جدا شدن و خود به همان طریق مذکور جوانه دیگری را ایجاد می‌کند.

تقسیم دو تایی

این روش تولید مثل در باکتریها متداول است. ولی در بعضی از مخمرها تکثیر به صورت تقسیم دوتایی انجام می‌شود. در این روش ، یاخته مادر به دو یاخته دختر مبدل می‌گردد.

تشکیل اسپور

قارچها عمدتا از طریق تشکیل اسپورها تکثیر می‌یابند. رنگ اسپورها از سفید تا سبز ، زرد ، قرمز ، قهوه‌ای و سیاه تغییر می‌کند. اسپورها وقتی در شرایط مساعد قرار می‌گیرند رشد یافته به نام لوله تندش (germtube) ایجاد می‌کنند. رشد هیف از بخش انتهایی آن انجام می‌گیرد. اسپورها در قارچهای آبزی دارای تاژک می‌باشند. و دیواره سلولی نازکتری دارند. در صورتی که در قارچهای خشکی‌زی دیواره سلولی ضخیم تر بوده و ممکن است از سه لایه آندوسپور ، اپی اسپور ، پری اسپور تشکیل شود.

از نظر ساختمان سلولی شبیه به سایر سلولهای قارچی بوده دارای
هسته ، میتوکندریهای بزرگ ، شبکه آندوپلاسمی ، واکوئل و مواد غذایی ذخیره‌ای در فرم گلیکوژن و چربی دارند. اسپورها معمولا در داخل محفظه‌ای به نام اسپورانژیوم تشکیل می‌گردند. اسپورانژیومها روی هیف تخصص یافته‌ای به نام اسپرانژیوفور قرار می‌گیرند.


تصویر

!!تشکیل کنیدی
کنیدیها نیز از عوامل تکثیر غیرجنسی در قارچها بوده کنیدیها ممکن است در کنار یا انتهای هیف مخصوصی به نام کنیدیوفور تشکیل گردند. که به عوامل تشکیل شده کیندیوم اطلاق می‌گردد. کیندیومها یا کیندیها در درون یا سطح ساختمانهای خاصی نیز ممکن است تشکیل گردد. کیندیها ممکن است در داخل یک
پیکنیدیوم تشکیل گردد. پیکنیدیوم ساختمان کوزه ‌مانندی است که در داخل آن کیندیها و کیندیوفورها قرار می‌گیرند. به کیندیهای حاصله پیکنیدیواسپور نیز اطلاق می‌گردد.

کیندیها ممکن است در سطح اندام بشقاب مانند و تختی به نام
آسروولوس تشکیل گردند. آسروول در محل آلودگی تشکیل می‌گردد و بعد از تکمیل رشد باعث پاره شدن اپیدرم می‌گردد. در سطح این اندام بشقاب مانند تراکم فراوانی از کیندیوفورها قرار می‌گیرد و در داخل آنها هم کنیدیها تشکیل می‌گردد. کیندیها ممکن است روی ساختمان به نام اسپورودوچیوم تشکیل گردد. اسپورودوچیوم در محل آلودگی تشکیل می‌شود و ساختمان پف کرده و بالش ‌تک مانندی دارد و خیلی شبیه آسروول می‌باشد. اسپرودوچیوم موجب پاره شدن مشخص اپیدرم نمی‌شود.

تکثیر بوسیله هاگ

معمولی‌ترین نوع تولید مثل غیر جنسی در قارچها تولید هاگ است. در تعریف به هر ذره کوچک زایشی که از هیف یا از یاخته مولد هاگ جدا شده و به نسل جدیدی تبدیل شود هاگ گفته می‌شود. انواع هاگها عبارتند از: اسپورانژیوسپور ، کلامیدو سپور و آتروسپور.



تصویر

تولید مثل جنسی در قارچها

در تولید مثل جنسی حضور گامتها الزامی است. گامتها معمولا در داخل ساختمانهایی به نام گامتانژ تشکیل می‌گردند. اگر گامتها از یک ریسه حاصل شوند چنین قارچهایی را هموتالیک گویند ولی اگر گامتها از هیفهای مختلف نتیجه گردند هتروتالیک نامیده می‌شوند. یکی شدن گامتها در سه مرحله انجام می‌گیرد:

1.       پلاسموگامی (اتحاد پروتوپلاسمهای سلولی)

2.       کاریوگامی

3.       اتحاد کروموزومها یا ژنها

پلانوگامی

در این روش گامتها یا سلولهای جنسی متحرک و تاژکدارند. این روش تلفیق بیشتر در قارچهای آبزی دیده می‌شوند و برای انجام عمل پلانوگامی وجود آب الزامی است. زیرا گامتهای تاژکدار در حضور آب فعالند.

گامتانژی

در این حالت سلولهای جنسی متحرک نیستند دو گامتانژ در محل اتصال و از طریق سوراخی که ایجاد می‌گردد هسته‌های نر در گامتانژ ماده وارد می‌گردد گامتانژ ماده یک اندام متورم و پایه‌دار می‌باشد که به آن ائوگونیوم اطلاق می‌گردد. هسته‌های داخل ائوگونیوم را ائوسفر گویند. آنتریدیوم استوانه‌ای شکل بوده و معمولا پایه‌دار می‌باشد. هسته‌های نر داخل آنتریدیوم جای دارند. هسته‌های داخل آنتریدیوم از طریق سوراخ ایجاد شده بین دو گامتانژ در ائوگونیوم وارد شده و با ائوسفر ترکیب و ساختمانی به نام ائوسپور ایجاد می‌گردد. این روش تکثیر غالبا در ائومیستها دیده می‌شود.




تصویر

گامتانژیوگامی

در این حالت دو گامتانژ در تماس باهم قرار می‌گیرند دیواره تماس از بین می‌رود و محتویات هر دو اعم از هسته و سیتوپلاسم باهم مخلوط می‌گردند. در کپک نان تکثیر جنسی به این طریق انجام می‌گیرد. در هیف میسیلیومی که از نظر ژنتیکی متفاوتند باهم تماس پیدا می‌کنند این هیفها را زیگوفور می‌نامند. در بخش انتهایی زیگوفورها ساختمانهایی به نام پروگامتانژ شکل می‌گیرد. پروگامتانژ از ابتدا به انتهای هیف متصل بوده و با افزایش اندازه به تدریج از هیفهایی که از آن بوجود آمده‌اند دور می‌شوند. دیواره عرضی تشکیل می‌گردد و گامتانژها شکل می‌گیرند.

دیواره بین گامتانژها از بین رفته محتویات آنها باهم خلوط می‌گردد. از اختلاف آنها زیگواسپور تشکیل می‌گردد زیگواسپور حجیم گشته دیواره آن ضخیم تر شده زیگواسپور ممکن است وارد مرحله نهفتگی شود که این مدت چند ماه طول می‌کشد. زیگواسپور پس از دوران نهفتگی ممکن است تندش یافته و تشکیل هیف دهد یا ممکن است مستقیما تشکیل اسپورانژ دهد.

اسپرماتیزیشن

این روش تکثیر اغلب در آسکومیستها و بازیدمیستها رایج است. نقش سلول جنسی نر را سلولهایی به نام اسپرماتیوم بر عهده دارند. اسپرماتیومها بر رویاسپورماتوفورها ممکن است تشکیل گردد. اسپرماتیوم‌ها و اسپورماتوفورها در داخل ساختمان کوزه‌مانندی به نام پیکنیوم تشکیل می‌گردد. نتیجتا به اسپرماتیومهای حاصل پیکینواسپور اطلاق می‌گردد. نقش گامت ماده را هیفی به نام هیف پذیرنده بر عهده دارد. هیف پذیرنده آغشته به ماده چسبناک یا شهد بوده این هیف در دهانه پیکینوم قرار می‌گیرد. اسپرماتیوم از طریق حشرات ، باد یا آب به هیف پذیرنده انتقال می‌یابد.

سوماتوگامی

در این روش اندام جنسی خاصی بوجود نمی‌آید بلکه دو تا هیف رویشی باهم تلاقی پیدا می‌کنند و تبادل هسته صورت می‌گیرد. پدیده سوماتوگامی شبیه به پدیده هم دهانی یا آنوستوموز می‌باشد که در برخی از موجودات جانوری مثل پارامسی دیده می‌شود این روش تکثیر نیز در آسکومیستها رایج است.

مباحث مرتبط با عنوان

منبع : http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF+%D9%85%D8%AB%D9%84+%D9%82%D8%A7%D8%B1%DA%86

 

نوشته شده توسط داود رجبیان در 15:7 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
آسپرژیلوس
آسپرژیلوس (Aspergillus) قارچی است که برخی گونه‌های آن بیماری‌زا بوده و برخی استفاده صنعتی و غذایی دارند.

آسپرژیلوس فلاووس، آسپرژیلوس پارازیتیکوس و آسپرژیلوس فومیگاتوس گونه‌های بیماری‌زا بوده و آسپرژیلوس نایجر و آسپرژیلوس اورایزا گونه‌های مفید آن هستند.


آسپرژیلوس اورایزا
در فرآوری سویا «آسپرژیلوس اورایزا» مهمترین میکرو ارگانیسم تولید کننده آنزیمهای لازم است که در ایجاد عطر و طعم دخالت دارد. همچنین در این قارچ در تولید برخی از آنزیم های مورد نیاز در ژنتیک مولکولی کاربرد دارد.
آسپرژیلوس نایجر
در تولید اسید سیتریک بکار می‌رود.
نوشته شده توسط داود رجبیان در 15:4 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
كچلي‌ قارچي‌

   توضيح‌ كلي‌

 

كچلي‌ قارچي‌ عفونت‌ قارچي‌ پوست‌. اين‌ عفونت‌ از طريق‌ تماس‌ فرد به‌ فرد يا تماس‌ با اشياي‌ آلوده‌ نظير حوله‌، كفش‌ يا حمام‌ منتقل‌ مي‌شود. اين‌ بيماري‌ تقريباً در همه‌جا يافت‌ مي‌شود. كچلي‌ ممكن‌ است‌ ناحيه‌ سر، بدن‌، كشاله‌ ران‌، ناخن‌ها، پا و ريش‌ را درگير سازد. اين‌ بيماري‌ هم‌ در كودكان‌ و هم‌ در بزرگسالان‌ ديده‌ مي‌شود و در جنس‌ مذكر شايعتر است‌.

 

   علايم‌ شايع‌

 

ضايعاتي‌ كه‌ گاهي‌ خارش‌دار بوده‌ و خصوصيات‌ آنها عبارتند از:
در ناحيه‌ سر، اين‌ ضايعات‌ باعث‌ ريزش‌ مو به‌صورت‌ لكه‌اي‌ و پوسته‌ريزي‌ سر مي‌شوند.
در ناحيه‌ بدن‌، اين‌ ضايعات‌ قرمز، حلقوي‌، مسطح‌، پوسته‌دار و داراي‌ حاشيه‌ مشخص‌ هستند.
در ناحيه‌ ريش‌ صورت‌، اين‌ ضايعات‌ باعث‌ تشكيل‌ نواحي‌ خارش‌دار و پوسته‌دار در زير موهاي‌ ريش‌ مي‌شوند.
در ناحيه‌ پا، اين‌ ضايعات‌ به‌صورت‌ بثورات‌ پوسته‌دار خيس‌ كه‌ گاهي‌ تاول‌دار و خارش‌دار هستند بروز مي‌يابند.
در ناحيه‌ ناخن‌ها، اين‌ عفونت‌ باعث‌ ضخيم‌ شدن‌ و زرد و كور شدن‌ ناخن‌ها همراه‌ دلمه‌ بستن‌ لبه‌ آزاد ناخن‌ها مي‌گردد.

 

   علل‌

 

عفونت‌ قارچي‌ با يك‌ يا چند نوع‌ قارچ‌ از پنج‌ نوع‌ قارچ‌ مسؤول‌ بيماري‌.

 

    عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر

 

زندگي‌ در شرايط‌ پرجمعيت‌
تماس‌ با حيوانات‌ آلوده‌
كودكاني‌ كه‌ به‌ مهدكودك‌ يا مدرسه‌ مي‌روند بيشتر در معرض‌ خطر هستند.
ضعف‌ دستگاه‌ ايمني‌ ناشي‌ از بيماري‌ها يا داروها
تماس‌ مزمن‌ پوست‌ با رطوبت‌ و ساييدگي‌ مزمن‌ پوست‌

 

    پيشگيري‌

 

عفونت‌هاي‌ قارچي‌ به‌قدري‌ شايعند كه‌ پيشگيري‌ كلي‌ از آنها غيرممكن‌ است‌، ولي‌ براي‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ خطر آن‌ رعايت‌ نكات‌ زير توصيه‌ مي‌شود:
-
اقدام‌ به‌ درمان‌ حيوانات‌ دست‌آموز دچار مشكلات‌ پوستي‌
-
خشك‌ كردن‌ با دقت‌ پاها پس‌ از حمام‌ يا شنا
-
رعايت‌ بهداشت‌ فردي‌
-
عدم‌ استفاده‌ اشتراكي‌ از كلاه‌، شانه‌ و برس‌
-
عدم‌ استفاده‌ از كفش‌ها يا زيرپوش‌هاي‌ تنگ‌ كه‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ ساييدگي‌ پوست‌ گردند.
-
اگر پاي‌ شما بيش‌ از حد عرق‌ مي‌كند از مواد ضدعرق‌ استفاده‌ كنيد.

 

   عواقب‌ موردانتظار

 

اين‌ عفونت‌ معمولاً با درمان‌ قابل‌ علاج‌ است‌ ولي‌ بهبود آن‌ بسته‌ به‌ محل‌ درگيري‌ ممكن‌ است‌ هفته‌ها تا ماه‌ها به‌طول‌ انجامد. عود عفونت‌ شايع‌ بوده‌ و در 20% موارد بيماري‌ مزمن‌ مي‌شود.

 

    عوارض‌ احتمالي‌

 

عفونت‌ باكتريايي‌ ثانويه‌ ضايعات‌ قارچي‌.

 

    درمان‌

 

 

   اصول‌ كلي‌

 

- بررسي‌هاي‌ تشخيص‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ بررسي‌ ميكروسكوپي‌ تراشه‌هاي‌ پوستي‌ گرفته‌شده‌ از ضايعات‌ در محلول‌ هيدروكسيد پتاسيم‌، كشت‌ آزمايشگاهي‌ اين‌ تراشه‌هاي‌ پوستي‌ و مشاهده‌ ضايعات‌ پوستي‌ ناحيه‌ سر با لامپ‌ ماوراء بنفش‌ (لامپ‌ وود) باشد.
-
درمان‌ معمولاً با تركيبات‌ موضعي‌ انجام‌ مي‌شود؛ ساير مراقبت‌هاي‌ اختصاصي‌ بسته‌ به‌ محل‌ عفونت‌ متفاوت‌ است‌.
-
در مورد ضايعات‌ بدن‌، همه‌ لباسها، حوله‌ها و لباس‌هاي‌ خواب‌ در تماس‌ با ضايعات‌ پوستي‌ را به‌دقت‌ بشوييد.
-
پوست‌ را خشك‌ نگه‌ داريد. اگر ضايعات‌ قرمز، متورم‌ و ترشح‌دار هستند، از كمپرس‌ آب‌ نمك‌ (يك‌ قاشق‌ چايخوري‌ نمك‌ در 250 سي‌سي‌ آب‌) چهار بار در روز به‌مدت‌ 3-2 روز قبل‌ از شروع‌ داروهاي‌ ضدقارچ‌ موضعي‌ استفاده‌ كنيد.
-
براي‌ ضايعات‌ ناحيه‌ سر، هرروز موها را با شامپو بشوييد. موها را كوتاه‌ كنيد، ولي‌ نتراشيد. اين‌ كار را هر دو هفته‌ يكبار يا هر وقت‌ كه‌ موها دوباره‌ به‌ اندازه‌ اوليه‌ رسيدند تكرار كنيد.
-
در مورد درگيري‌ پا، پاها را تا حد امكان‌ در معرض‌ هوا قرار دهيد. از كفش‌هاي‌ روباز يا كفش‌هاي‌ چرمي‌ و جوراب‌هاي‌ نخي‌ استفاده‌ كرده‌ و حداقل‌ روزي‌ 2 بار پاها را شستشو داده‌ و خشك‌ كنيد.
-
در مورد درگيري‌ ريش‌، نيازي‌ به‌ كوتاه‌ كردن‌ ريش‌ نيست‌. اگر تراشيدن‌ ريش‌ را ضروري‌ مي‌دانيد، از ريش‌تراش‌ برقي‌ استفاده‌ كنيد نه‌ تيغ‌ ريش‌تراش‌ در مورد درگيري‌ ناخن‌، ناخن‌ها را كوتاه‌ نگه‌ داريد.

 

   داروها

 

داروهاي‌ ضدقارچ‌ موضعي‌ به‌ شكل‌ كرم‌، پماد يا محلول‌. درمان‌ ممكن‌ است‌ مدتي‌ پس‌ از برطرف‌ شدن‌ علايم‌ ادامه‌ يابد تا عفونت‌ ريشه‌كن‌ شده‌ واز عود بيماري‌ پيشگيري‌ شود.
در عفونت‌هاي‌ گسترده‌ يا عفونت‌هاي‌ ناخن‌ يك‌ داروي‌ ضد قارچ‌ موضعي‌ ممكن‌ است‌ تجويز شود.

 

    فعاليت‌

 

محدوديتي‌ وجود ندارد.

 

    رژيم‌ غذايي‌

 

رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

 

    در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد

 

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ داراي‌ علايم‌ كچلي‌ قارچي‌ باشيد.
-
اگر ضايعات‌ كچلي‌ قرمز، دردناك‌ و ترشح‌دار گردند.
-
اگر علايم‌ با وجود درمان‌ در عرض‌ 4-3 هفته‌ بهبود نيابند.
-
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.
نوشته شده توسط داود رجبیان در 15:2 | | لينک به اين مطلب
یکشنبه نوزدهم فروردین 1386
كريپتوكوكوز
اطلاعات‌ اوليه‌

 

 

    توضيح‌ كلي‌

 

كريپتوكوكوز عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ قارچي‌ كه‌ معمولاً در ريه‌ آغاز مي‌شود و ممكن‌ است‌ به‌ ساير نقاط‌ بدن‌ گسترش‌ يابد. اگر بيماري‌ زمينه‌اي‌ ديگري‌ وجود داشته‌ باشد، اين‌ بيماري‌ بسيار جدي‌تر است‌. اين‌ بيماري‌ در مردان‌ 60-40 ساله‌ شايع‌تر است‌. از زمان‌ آغاز اپيدمي‌ ايدز، كويپتوكوكوز به‌ عنوان‌ بيماري‌ فرصت‌ طلب‌، شيوع‌ بيشتري‌ يافته‌ است‌.

 

    علايم‌ شايع‌

 

سردرد شديد
سفتي‌ گردن‌
تب‌
تاري‌ ديد
وجود پروتئين‌ در ادرار
اختلالات‌ ذهني‌، مثل‌ گيجي‌، افسردگي‌، تشويش‌، يا سخن‌ گفتن‌ يا لباس‌ پوشيدن‌ نامناسب‌.

 

 

   علل‌

 

عفونت‌ ناشي‌ از قارچ‌ كويپتوكوكوس‌ نئوفورمانس‌ . اين‌ قارچ‌ به‌ دنبال‌ تنفس‌ هواي‌ حاوي‌ هاگ‌هاي‌ اين‌ ارگانيسم‌ وارد بدن‌ مي‌شود. منشأ اين‌ هاگ‌ها از خاكي‌ است‌ كه‌ به‌ فضله‌ پرندگان‌ آلوده‌ آغشته‌ شده‌ است‌.

 

   عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر

 

مصرف‌ كورتيزون‌، داروهاي‌ سركوب‌كننده‌ ايمني‌، يا داروهاي‌ ضدمتابوليت‌
وجود يك‌ بيماري‌ كه‌ مقاومت‌ بدن‌ را كاهش‌ داده‌ باشد، خصوصاً بيماري‌ هوجكين‌، يا ساير بيماري‌ها از جمله‌ اورمي‌ (در اثر نارسايي‌ كليه‌)